کنترلکنندههای موتور DC بدون جاروبک عمدتاً به سه نوع تقسیم میشوند: کنترلکنندههای حلقه باز، حلقه بسته- و کنترلکنندههای هوشمند. آنها در دقت کنترل، مکانیسم های بازخورد و سناریوهای کاربردی متفاوت هستند.
کنترلکنندههای حلقه باز-: این کنترلکنندهها طبق دستورالعملهای از پیش تعیینشده بدون تکیه بر بازخورد حسگر برای تنظیم وضعیت موتور عمل میکنند. آنها از نظر ساختار ساده و کم هزینه هستند، مناسب برای سناریوهایی با دقت کنترل پایین، مانند فن های معمولی، سشوارها و سایر دستگاه هایی که به طور مداوم بارگذاری می شوند. به دلیل عدم وجود{3}}قابلیت های تنظیم زمان واقعی، پاسخ دینامیکی و پایداری آنها نسبتاً ضعیف است.
کنترلکنندههای حلقه بسته: این کنترلکنندهها اطلاعات موقعیت و سرعت روتور را در زمان واقعی از طریق حسگرهای جلوه هال، رمزگذارها یا تشخیص EMF پشتی به دست میآورند، یک حلقه بازخورد را تشکیل میدهند و آن را با الگوریتمهای PID ترکیب میکنند تا به کنترل دقیق برسند. این کنترلرها به طور موثر پایداری سرعت موتور، سرعت پاسخ و کارایی انرژی را بهبود میبخشند و به طور گسترده در ماشینهای لباسشویی، ابزارهای برقی، هواپیماهای بدون سرنشین و سایر دستگاههایی با عملکرد بالا مورد استفاده قرار میگیرند.
کنترلکنندههای هوشمند: این کنترلکنندهها الگوریتمهای کنترل پیشرفته (مانند FOC{0}}کنترل جهتیافته) و عملکردهای تنظیم تطبیقی را بر اساس کنترل حلقه بسته یکپارچه میکنند و به طور خودکار پارامترهای عملیاتی را بر اساس تغییرات بار بهینه میکنند. برخی از محصولات همچنین از رابطهای ارتباطی (مانند CAN و SPI) پشتیبانی میکنند، که یکپارچهسازی سیستم و نظارت از راه دور را تسهیل میکند و بیشتر در زمینههای پیشرفته مانند وسایل نقلیه الکتریکی، رباتهای صنعتی، و تجهیزات پزشکی دقیق استفاده میشود.



